Κυριακή, Οκτωβρίου 16

Πάνω σε ένα μια μελωδία πιάνου

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι γιατί βασανίζομαι ο ίδιος γυρεύοντας κομμάτια με πιάνο. Ψάχνοντας κάτι χαλαρωτικό. Τα θέλω κι εγώ και τα παθαίνω.Αυτή είναι η μουσική επένδυση για αυτό το άρθρο λοιπόν.

Τι είναι αυτό που μας ενώνει όλους; Που μας φέρνει τόσο κοντά μέσα στον κόσμο της διαφορετικότητας. Είναι μια λέξη τόσο μικρή και απλή, η οποία αιώνες τώρα εξυμνείται από τους πάντες.

Έρωτας το όνομα του. Αγαπητός από πολλούς, μισητός από άλλους τόσους. Ο λόγος;

Απλούστατος. Είναι από τα λίγα απρόβλεπτα πράγματα στη ζωή μας. Έρχεται σε κάνει ότι θέλει παίζει μαζί σου και φεύγει. "Έλα τώρα υπερβάλλεις, δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα"

Φυσικά και δεν είναι. Η περιγραφή πιθανόν να είναι λίγο υπερβολική όμως παραμένει πάνω στο ίδιο μοτίβο. Βλέπετε ακριβώς όπως ένας δυνατός σεισμός μας ταρακουνάει και μένει στη σκέψη μας και αρκετή ώρα μετά (βάλε τους μετασεισμούς,βάλε τις γιαγιάδες που ουρλιάζουν πως ήρθε η Αποκάλυψη, βάλε τα κανάλια που λένε 6592672 διαφορετικές προβλέψεις για την ισχύ του σεισμού). Βέβαια δεν θυμόμαστε όλοι μας τον πρώτο μας σεισμό.

Γιατί ο σεισμός αγγίζει το σώμα μας και το πνεύμα μας προκαλώντας φόβο και ίσως και σωματικές βλάβες.

Ο έρωτας όμως χτυπάει την ψυχή μας. Ορμάει μέσα σαν μανιασμένος ταύρος εν υαλοπωλείο και μας τα κάνει όλα άνω κάτω. Φυσικά εμείς πληρώνουμε τις ζημιές στο τέλος(που να τρέχεις τον ταύρο στα δικαστήρια). Ωστόσο ίσως όσο σπάει τα πάντα να σου κρατήσει και κάτι καλό. Κάτι το όμορφο. Γιατί τα πάντα είναι διπλής όψεος. Απλά συνήθως μια από τις δύο κυριαρχεί.

Αυτό ο μικρός άγγελος της Αφροδίτης, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, είναι και αυτός που κρατάει μέσα του όλη τη φύση. Είναι κομμάτι μας, είτε το θέλουμε είτε όχι. Είναι αυτός που μια στιγμή κοιτάζοντας ένα άτομο λες. Αυτό το άτομο έψαχνα. Και όχι φυσικά λόγω εμφάνισης. Βέβαια ας μην γελάμε τον εαυτό μας κανείς δεν την αποκλείει και αυτή. Όμως αν είμαστε ειλικρινείς θα δεχτούμε και ο λόγος που μας κάνει να αισθανόμαστε τόσο αμήχανα μπροστά σε αυτά τα άτομα είναι μόνο γιατί τα θέλουμε μαζί μας, κοντά μας να τα κάνουμε να νοιώθουν όμορφα για να είμαστε κι εμείς χαρούμενοι στην τελικη. Εγωιστικό; ΠΟΛΎ. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι ο έρωτας. Έχει μέσα και το εγώ. Όμως έχει μέσα και τη λέξη εσύ. Και όταν το εγώ γίνεται ένα με το εσύ φτιάχνετε το εμείς. Και τελικά αυτό και μόνο αυτό είναι ο πραγματικός έρωτας.

6 σχόλια:

  1. εχει αυτο το κατι που σε αγγιζει :|
    *.*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "οταν η μουσικη χρησιμοποιειται για να συνοδευσει ενα τοσο γλυκα γραμμενο κειμενο, τοτε βλεπεις αγγελους να κατεβαινουν απο τον ουρανο. Κι οταν η μουσικη σταματα, καταλαβαινεις την αξια του ερωτα."
    Το κειμενο ειναι πανεμορφο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχο Αυγερινέ μου :)
    Μου έλειψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. This innocent beauty my words can't describe
    This rebirth purity brings a sullen tear right to your eyes
    No time for anger, no time for despair
    Please let me take you 'cause I'm already there

    ΑπάντησηΔιαγραφή